niedziela, 25 czerwca 2017

 

2015-06-11

Unia Pracy nowoczesną partią lewicową

Unia Pracy jest nowoczesną partią lewicową. Chcemy, by w suwerennej, nowoczesnej i demokratycznej Polsce było więcej wolności, równości i sprawiedliwości społecznej. Dopominamy się o równe szanse i o godziwe warunki życia dla wszystkich obywateli.

Swój program gospodarczy i społeczny opiera na bogatym dorobku europejskiej lewicy socjaldemokratycznej. Unia Pracy nawiązuje do tradycji polskiego niepodległościowego socjalizmu, który już przed ponad stu laty podjął bój z niewolą narodową, łącząc go z walką z niesprawiedliwością i krzywdą społeczną. Chcemy ożywić dziedzictwo Polskiej Partii Socjalistycznej, bezprawnie zawłaszczone i zakłamane przez system komunistyczny.

Naszymi głównymi wartościami są: wolność, demokracja, ekonomiczna efektywność, społeczna sprawiedliwość, bezpieczeństwo socjalne, obywatelska samorządność, tolerancja - w tym religijna i światopoglądowa.

Unia Pracy powstała w czerwcu 1992 r. Powołało ją do życia kilka lewicowych, demokratycznie zorientowanych grup, konsekwentnie walczących o interesy środowisk pracowniczych, naruszane w liberalnym procesie reformowania gospodarki. Unię Pracy zbudowano, jako jedyną do tej pory liczącą się siłę polityczną, ponad historycznym podziałem na "świat Solidarności" i "świat PRL-u". Jej założyciele wywodzili się z Solidarności Pracy (Ryszard Bugaj, Aleksander Małachowski, Karol Modzelewski), Ruchu Demokratyczno-Społecznego (Zbigniew Bujak, Wojciech Borowik), części Polskiej Partii Socjalistycznej (Władysław Dobrzański, Mirosław Hanusz, Iwona Rózewicz), oraz stworzonych przez reformatorskich działaczy byłej PZPR - Polskiej Unii Socjaldemokratycznej (Wiesława Ziółkowska, Marek Pol). UP nie była produktem zjednoczenia wymienionych wcześniej organizacji, lecz nową jakością, partią, otwartą dla wszystkich chętnych z wyjątkiem osób czynnie zaangażowanych w zwalczanie opozycji demokratycznej. To ograniczenie członkostwa do dziś pozostaje statutowym zapisem Unii Pracy.

 

Powstanie Unii Pracy było reakcją polskiej lewicy na coraz bardziej widoczne w wolnej Polsce rozwarstwienie na ludzi i ugrupowania wolnorynkowego sukcesu i pogłębiającą się biedę i bezradność słabszych grup społecznych. Twórców Unii Pracy – będących działaczami z różnych obszarów ówczesnej sceny politycznej – połączyło przekonanie, że zmiana systemu politycznego otworzyła przed Polską szansę na zbudowanie nowego ustroju politycznego i gospodarczego na zasadach wolności i demokracji, jednocześnie – sprawiedliwie dzielącego wypracowany dochód narodowy.

 

Głosząc taki program Unia Pracy aktywnie włączyła się w tworzenie nowej Polski. Jej liderzy w swej działalności konsekwentnie bronili nowoczesnego państwa – wolnego i gwarantującego swobody obywatelskie wszystkim Polakom. Chcieliśmy państwa budowanego i działającego na zasadzie demokracji uczestniczącej, w którym problematyka społeczna i gospodarcza zajmować będą równorzędne pozycje. Akceptując zachodzące w kraju przekształcenia ustrojowe i gospodarcze podkreślaliśmy, jak ważny jest równomierny rozkład kosztów, które te zmiany ze sobą niosą. Chcieliśmy stworzenia państwa o wydajnej gospodarce rynkowej, ale jednocześnie przestrzegającego zobowiązań socjalnych wobec słabszych warstw społeczeństwa.

 

Swoim programem i działalnością Unia Pracy udowadnia, że w polskiej polityce jest miejsce na harmonijną współpracę wszystkich obywateli, a partykularyzmy i indywidualne ambicje winny zejść na drugi plan, gdy w grę wchodzi dobro kraju.

 

Pomimo upływu lat, zmieniających się realiów i okoliczności, Unia Pracy realizuje konsekwentnie te same cele, które legły u podstaw jej powstania – stworzenie państwa prawdziwie demokratycznego i sprawiedliwego. Dzisiaj Partia jest jednym z filarów ruchu politycznego Lewica i Demokraci; porozumienia utworzonego przez cztery partie o zróżnicowanych programach, które łączy wspólna idea obrony podstawowych wartości i zasad Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Na spotkaniu inauguracyjnym Rady Programowej LiD w dniu 14 czerwca 2007 roku przewodniczący UP Waldemar Witkowski powiedział: „Nasza dzisiejsza obecność w porozumieniu Lewica i Demokraci tworzy klamrę zamykającą piętnastoletnie doświadczenia Unii Pracy, partii od początku łączącej ludzi lewicy ponad historycznymi podziałami w trosce o wolną, demokratyczną i sprawiedliwą Polskę”.

 

Szanowne Koleżanki i Koledzy, Drodzy Sympatycy, Szanowni Czytelnicy,

Minęły wybory do samorządu a na nas spadają różnorodne plagi. Pogłębia się kryzys gospodarczy pozostawiając wiele rodzin bez pracy i środków do życia. Wzrost bezrobocia przyspiesza, zaś władza się bawi naszym kosztem. Dzisiaj już widzimy, że zaufanie dla rządzących zostało zniweczone. Dziura budżetowa rośnie i brakuje środków niemal na wszystko. Tylko psy i koty mają się lepiej, bo mają swoje schroniska i mają co jeść.

Nas najbardziej niepokoją wykluczenia i pogłębiające się enklawy biedy, nędzy i ubóstwa. Jak by tego było mało rząd doprowadził do tego, że brakuje pieniędzy także na leczenie nas. Wielu ludzi nie może być poddanych leczeniu z uwagi na ogromny bałagan w służbie zdrowia spowodowany urządzaniem się na tej służbie ludzi związanych z rządzącymi.

Pamiętajmy więc, gdyż zbliżają się wybory do parlamentu europejskiego. Nie dajmy się ogłupić i dobrze się zastanówmy przed wrzuceniem kolejnej kartki z głosem do urny wyborczej. Nie pozwólmy sobie mydlić oczu obietnicami, bo nimi jak mówi ludowe porzekadło jest piekło wybrukowane. Bierzmy sprawy w swoje ręce i mądrze decydujmy bez brania pod uwagę miss piękności plakatów, czy też nikomu nie potrzebnych obietnic. Odrzućmy krasomówstwo i patrzmy bardzo realnie na to co będzie następnego dnia po wyborach.


Wszelskie prawa zastrzeżone.